شهر بهشت – خالقي؛ اساساً وبلاگ نویسی فارسی به عنوان رسانه ای جدید هنوز جدی گرفته نشده و کارکردهای اصلی آن به درستی تبیین نشده است. فضای وبلاگهای فارسی بیش از آنکه فضایی جدی و کارکردی باشد یک فضای حسی و بیشتر به عنوان یک وسیله سرگرم کننده است. عمده وبلاگ های فارسی فضاهای کاملا غیر جدی دارند و به همین دلیل کاملاً به شکل تفننی از طرف نویسنده ها نگاه می شوند.
باید به وبلاگ به عنوان یک رسانه جدی که می تواند کارکردهای فرهنگی دقیقی داشته باشد بنگریم. یکی از کارکردهایی که وبلاگ دارد سرعت انتقال مطلب است. وبلاگ نویس باید بتواند با موجزترین عبارات، مطلب خود را به مخاطبی که ممکن است مطلبی را تا خط چهارم یا پنجم بیشتر دنبال نکند برساند.
ویژگی بعدی وبلاگ، ارتباط دو طرفه است. شما وقتی روزنامه می خرید و یک مطلب را می خوانید دیگر نمی توانید به آن نویسنده دسترسی پیدا کنید و نظر خود را به او بگویید. اما این امکان در وبلاگ وجود دارد. شما بلافاصله بعد از خواندن مطلب می توانید نظرتان را برای نویسنده آن مطلب بنویسید.
کارکرد دیگر وبلاگ همین ایجاز مطالب است. روزنامه نگارانی که مطالب آرشیوی خودشان را در وبلاگشان ذخیره می کنند موفق نیستند. معمولا مخاطب نمی خواند یا اعتراض می کند یا می گوید که این مطلب را ذخیره می کنم و بعد می خوانم. با این کار، کارکرد مواجهه دو طرفه تا حدودی کمرنگ می شود.
وبلاگ از نظر فرهنگ عامه می تواند، نقش موثری ایفا کند. ایجاد وبلاگ در مقوله فرهنگ عمومی و فرهنگ شهروندی به خاطر اینکه ایجاد وبلاگ و وبلاگ نویسی بسیار ساده تر از بقیه رسانه ها است، بسیار کارا و موثر خواهد بود. یعنی هر کس بخواهد یک نشریه یا یک سایت ساده بزند، نیاز به هزینه های تکثیر دارد و یا حداقل نیاز به صفحه آرایی و طراحی اولیه دارد. ولی وبلاگ اینگونه نیست و فقط نیاز به یاد داشتن زبان فارسی است.
یکی دیگر از کارکردهای وبلاگ این است که وبلاگ یک رسانه بسیار ارزان است. یعنی هر کسی می تواند آن راایجاد کند و هر کسی هم میتواند آن را بخواند. ولی اگر کسی بخواهد مخاطب بالایی داشته باشد طبیعتاً باید روی بیاورد به مخاطبینی که همفکر او هستند. اغلب وبلاگ هایی که می بینیم به صورت خوشه ای عمل می کنند. شما با یک وبلاگ فردی به تدریج می توانید به یک درخت یا یک خوشه ای که از همفکران شما تشکیل شده، بپیوندید. این موضوعات مختلف و متنوع هستند. مثلا خوشه وبلاگ های نجوم یا خوشه وبلاگ های یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری یا خوشه وبلاگ های مهندسی مکانیک.
این حالت خوشه ای می تواند در موضوعات شهروندی هم کاربرد داشته باشد. هر کسی می تواند به راحتی در مقولات شهروندی وبلاگ ایجاد کند و بعد از مدتی با اتصال به دیگران یک خوشه وبلاگ شهروندی ایجاد نماید. مثلا یکی از دوستان طرحی داشت به عنوان ایجاد خوشه وبلاگ های شهری برای ارائه مشکلات شهری؛ یک وبلاگ محوری که می تواند خوشه درست کند و مسائل و مشکلات شهری را رصد کند. هر کس می تواند در محله خودش این مشکلات را منتقل کند. طبیعتاً هر وبلاگ می تواند حول موضوعات مختلف شهری و حول منطقه های مختلف شهرداری باشد.
پس از مدتی، خوشه ی وبلاگهای شهروندی می تواند به عنوان مجموعه دار کاملی از مشکلات شهری عمل نماید و نقش حلقه مفقوده ارتباط مدیریت شهری و شهروندان را ایفا کند. رسانه وبلاگ، این قابلیت را دارد که این ارتباط را به صورت دوطرفه میان شهروندان و مدیران شهری برقرار کند. البته این امر مستلزم جدی گرفتن و اهتمام مدیران شهری به این مقولات است.
نقشی که مدیران شهری در ایجاد وبلاگهای شهروندی باید ایفا کنند، حمایت مادی و معنوی از این وبلاگها و خوشه هاست. اگر مدیران شهری به این باور برسند که هر وبلاگ می تواند چشم بینا و گوش شنوای آنها در محلات مختلف شهر باشد و نقاط قوت و ضعف عملکرد ایشان را به نمایش بگذارد، باید از ایجاد این نوع وبلاگها در سطح وسیع حمایت کنند. البته حداقل این حمایت و پشتیبانی ارتباط دوسویه مدیران با این وبلاگهاست. مدیران شهرداری نیز می توانند با ایجاد وبلاگ شخصی به جمع این خوشه وبلاگهای شهروندی بپیوندند و به صورت مستقیم از نقطه نظرات شهروندان آگاه شوند.
در نهایت اینکه وبلاگ به عنوان رسانه ای ارزان، دوطرفه، موجز، سریع و به عنوان رسانه ای که قابلیت ایجاد شبکه و خوشه های موضوعی دارد، می تواند بهترین رسانه برای ارتباط دوسویه شهروندان و مدیران شهری باشد و ایجاد خوشه هایی از جنس خوشه وبلاگهای شهروندی می تواند فصل جدیدی در ایجاد این ارتباط باشد.