گفتگوی اختصاصی شهر بهشت با استاد داود کیانیان، گارگردان ونویسنده ی تأتر ومدیر مرکز تأترکانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ایران با موضوع شناخت شرایط فرهنگی هنری مشهد به خصوص درحوزه ی تأتر. داود کیانیان برادر کوچکتر رضا کیانیان بازیگر توانمند سینما وتلوزیون است.
شهر بهشت:با توجه به این که شما فعالیت فرهنگی هنری خود را در مشهد آغاز کردید و نسبت به وضعیت فرهنگی گذشته ی مشهد شناخت دارید ,واز اولین چهره های تاتر این شهر هستید، امروز فضای فرهنگی هنری مشهد را چگونه رصد می کنید و تأتر مشهد را در چه حد و اندازه ای می بینید؟
مشهد به صورت بالقوه پتانسیل بالایی برای کارهای فرهنگی دارد به ویژه مسأله ی مورد نظر ما یعنی تأتر چه پیشکسوت هایی که در مشهدهستند وهمان جا حظور دارند و چه جوانانی که بسیار با استعدادند ونسل های بعدی را تشکیل داده اند و در عرصه ی تأتر حضور دارند، من با کارهای آنها در جشنواره های مختلف آشنا شده ام وانصافاً دارای پتانسیل خیلی قوی برای تولید تأتر وفرهنگ هستند اما به نظر می رسد که امکاناتی را که باید در اختیار داشته باشند را در اختیار ندارند و از آن محروم هستند برای مثال بنده اخیراً یک دو کار در جشنواره ی تأتر کودکان و نوجوانان بخش تأتر رضوی در بندر عباس دیده ام که کارهای بسیار خوبی بودند وبرگزیده هم شدند، یکی از اتفاقات خوبی که اخیراً در مشهد رخ داده است وهم اکنون هم ادامه دارد استقبال آستان قدس رضوی از جشنواره ی تأتر رضوی است .و تأترهای بخش کودکان ونوجوانان آن و بخش تأتر عروسکی آن را که من دیدم چه در زمینه ی تولید برای آن ها سرمایه گذاری کرده بود و هم در آن جا به داوران جشنواره که بنده هم جزئشان بودم اعلام کردند که ما اگر نمونه ای را انتخاب کنیم به آن نمونه ها امکان اجرا در مشهد داده خواهند شد. و من دیدم که این اتفاق افتاد و این بسیار جای خوشحالی دارد که آستان قدس رضوی به فعالیت های فرهنگی و هنری به ویژه تأتر اهمیت می دهد.
شهر بهشت:با توجه به صحبت های شما ما متوجه شدیم که شما این پتانسیل رو در مشهد می بینید، حال از شما می پرسیم که نقاط ضعف و منشأ مشکلات را در چه چیزی می بینید؟
کمبود ها همیشه وجود داشته و ازاین به بعد هم وجود دارد ولی ما زمانهایی را در مشهد به یاد داریم که تأتر از رشد چشمگیری به واقع بر خوردار بوده اوایل دهه ی پنجاه واواخر دهه ی چهل یکی از مقاطع کلیدی در رشد تأتر مشهد وخراسان است که در آن زمان برای این مقوله مدیریت قوی وجود داشت ،یعنی ما در عین حال که امکانات اجرا احتیاج دارشتیم که این امکانات شامل عناصر انسانی می شود دربعد عناصر اقتصادی هم نیاز بود ، اما با مدیریت حل شد. یکی از این عناصر انسانی مدیریت است که در مشهد نیاز به متولی گری دارد متولی گریی که بتواند با امکانات مشهد که خوشبختانه در مشهد سالنهای خوب برای تولید وارائه ی تأتر وجود دارد وخود بنده تعداد زیادی از این سالن ها را می شناسم حتی اگر سالن حلال احمر را هم به عنوان سالن تأتر به حساب نیاوریم،بنابراین سالن به عنوان امکانات اولیه مهیا است ما در واقع به مدیریت وتأمین اعتبار نیاز داریم حتی من این طور فکر می کنم که مدیریت قابل قبول وجود دارد ولی وقتی ما کمک های اقتصادی را نتوانیم به گروه های تأتر منتقل کنیم در واقع آنها نمی توانند برای تولید تأتر سرمایه گزاری کنند ومشکلات اقتصادی شاید یکی از گره های کوری باشد که نه تنها در مشهد و خراسان بلکه در تمام استان های ایران به چشم می خورد برای مثال در تهران برای تولید یک تأتر بین پنج میلیون الی پنجاه میلیون سرمایه گزاری می شود فقط برای تولید یک تأتر، در صورتی که درمشهد واستانهای دیگر اهالی تأتر معمولاً حاضرند با حد اقل بودجه فعالیت کنند وکار ارائه دهند اما متأسفانه این حد اقل هاهم برای اهالی تأتر در مشهد وشهرستانها فراهم نمی شود.
شهر بهشت: آیا شما این دغدغه را دارید که دو باره در مشهد هم فعالیت هنری بکنید؟
من افتخار می کنم یقینا اگر کسانی در مشهد باشند که اشاره ای به من بکنند من با شتاب هر چه فزون تر به مشهد خواهم آمد و این برای من موقعیت بسیار زیبا و بازگشت شکوهمندی خواهد بود و برای من باعث افتخارخواهد بود که بتوانم به مشهد بازگردم وفعالیت های فرهنگی هنری خود را و تجربیاتی را که کسب کرده ام دراختیارهمکارانم ، دوستانم وعلاقه مندان قرار بدهم،درکنار امام رضا بودن توفیق بسیار بزرگی است که آرزو می کنم دو باره نصیب من هم بشود.
شهر بهشت: ما در یکی دو دهه ی گذشته متأسفانه شاهد مهاجرت هنرمندان مشهدی به خصوص به تهران بوده ایم مشهد چه چیزهایی کم داشته که موجب مهاجرت مفاخر،هنرمندان وبه طور کلی استعدادهای خود شده وشما دلیل این مشکل بزرگ را در چه چیزی می بینید؟
اول ازهمه باید خوشحال باشیم که این ذخایر ایران را ترک نمی کنند چرا که بعضاً به دلیل مشکلاتی که برایشان وجود دارد به طور کلی ایران را ترک می کنند واین البته مقدار کمی است ولی آنهایی که از شهرستانها و مراکز استانها به تهران می آیند به دلایل مشخصی می آیند که آن دلایل دلایل پنهانی نیست بلکه آشکاراست یکی از این دلایل محدودیت هایی است که در شهرستانها وجود دارد چه به لحاظ مشکلات تولید وچه مشکلات اقتصادی وعدم همکاری نهاد ها در رابطه با فراهم کردن شرایطی که متواند به پروسه ی تولید کمک بکند،در صورتی که در تهران این افق ها شکسته شده وبسیار وسیع تر وگسترده تراست ودلیل دوم برمی گردد به این مسأله که مدیران تهران نخبه های شهرستانها را شکارمی کنند یعنی بخش اول کسانی هستند که خودشان مهاجرت می کنند وبخش دوم کسانی هستند که به وسیله ی مدیریت های فرهنگی وهنری تهران انتخاب می شوند وآنها چون موقعیت های بهتری را در تهران احساس می کنند طبیعتاً می پذیرند که از شهرستانها به تهران بروند به عنوان مثال خود بنده برای مدیریت مرکز تأتر کانون پرورش فکری کودکان ونوجوانان به تهران دعوت شدم و این موقعیت خوبی بود برای من که در زمینه ی مورد علاقه ی خودم یعنی تأتر کودکان بتوانم آنجا فعالیت کنم وچه به لحاظ تحصیل وچه تدریس وچه به لحاظ دیدن فضا،کسب تجربه ومطالعه وخوشبختانه این اتفاق افتاد ونتیجه ی آن هم کتاب هایی است که من توانستم در اینجا منتشر کنم وتجربیات خودم را در این زمینه گسترش بدهم در رابطه با دوستان دیگری هم که در ذهنم می آیند می بینم مشابه همین اتفاق برایشان افتاده مثل: آقای داریوش ارجمند ،انوشیروان ارجمند،رضا کیانیان،مرحوم رضا سعیدی ،مرحوم حسن حامد و حتی آقای رضا عطاران این ها همه به تهران آمدند و موقعیت های خوبی را هم کسب کردند ونشان دادند که از نیروی خلاقه ی قابل توجهی برخوردارند وتوانسته اند رشد خوبی را در زمینه ی تأتر تلوزیون وسینما داشته باشند.
شهر بهشت:ما به واقع از این که هنرمندان از مشهد مهاجرت می کنند رنج می بریم،خصوصاً که چندی پیش مشهد به عنوان پایتخت معنوی شناخته شد ما از این به بعد نیاز بیشتری به حضور این هنرمندان داریم حال ما چگونه می توانیم فضا را برای حظور هنرمندان در مشهد فراهم کنیم که در مشهد هم فعالیت کنند واین پایگاه را هم حفظ کنند؟
من فکر می کنم که این سوال از ما هنرمندان نباید پرسیده شود چرا که مشهد وطن اول ما است و ما همه آرزو داریم که به مشهد باز گردیم وحتی ما وقتی که به مشهد سفر می کنیم باید نمازمان را هم کامل بخوانیم چرا که آنجا خانه و مأمن داریم و از همه مهم تر عشق ما امام رضا آنجاست و من مطمئنم هر کدام از هنرمندان مشهدی که در تهران هستند اگر دعوت بشوند با جان ودل می آیند در واقع حتی ما نمی گوییم که ما را دعوت کنند چرا که کسی را به خانه ی خودش دعوت نمی کنند،این که ما بر نمی گردیم به این خاطراست که امکاناتی برای حضور ما در مشهد وجود ندارد آیا مسئولین در مشهد ودیگر شهرستانها امکاناتی را که ما در تهران با آن آشنا شدیم برای ما فراهم می کنند، من همین جا می گویم که اگر نیمی از آن امکانات را برای ما فراهم کنند خواهید دید که ما با شتاب به مشهد برمی گردیم پس باید این سوال از مسئولین فرهنگی هنری مشهد پرسیده بشود تا ببینیم چرا آنها در واقع نمی خواهند که ما بیایم واتفاقاً ما بسیار ایده هایی داریم که برای رشد فرهنگ وهنر قابل اجراست ولی نیاز به این دارد که کسانی باشند که بخواهند این ایده ها را بشنوند وعملی بکنند وما هم علاقه مندیم که این طرح ها در وطن اول ما یعنی مشهد عملی بشود گر چه تمام ایران سرای ما است.